مدهای غربی و زنان جامعه ام!

شبكه خبر- عاطفه تلقانی: عجله كه داشته باشی ترافیك سنگین شمال به جنوب خیابان ولیعصر می كشاندت به مرز جنون. می توانی از خودرو پیاده شوی، درب را محكم بكوبی و راه بیافتی در سرازیری خیابان. اما نه! چند نفس عمیق و تماشای رهگذران عاقلانه تر است. روبروی بازارچه كه می رسم سه خانم جوان را می بینم با چند ساك خرید در انتظار تاكسی. ماشین گشت ارشاد نزدیك می شود. یكی شان می رود پشت آن دو نفر با عجله. درست مثل بازی قایم باشك! و خودرو سبز و سفید ون دور می شود ، بازی تمام می شود و خانم جوان می ایستد كنار دوستانش. در همین لحظه یك پژو 206 با دو سرنشین مرد جلوی پایشان متوقف می شود. شیشه سمت چپ راننده پایین می آید و سیگار نیم سوخته ای می افتد وسط خیابان. گفتگویی صورت می گیرد و خانم ها با عصبانیت و صورتی برافروخته در جهت مخالف خودرو حركت می كنند. راننده دنده عقب می گیرد. باز هم دور می شوند و زن جوانی كه دقایقی پیش به علت پوشیدن شال حریر و تونیك كوتاه قایم شده بود پشت دوستانش، با كف صندل جلو بازش می كوبد روی چراغهای پشت خودرو.
206 دور می شود با بوقی كشدار، می خندم. گلویم می سوزد از تلخی اش.
مسافربرها ظرفیت تكمیل و بدون وقفه می گذرند از مقابلشان، دو خودروی الگانس و سمند هم نیش ترمز می زنند و پس از مكثی به راهشان ادامه می دهند. مسیر باز می شود و از آنها دور می شوم اما خانم ها با من هستند هنوز ، حقیقت روحم را آزرده است و به دنبال مقصر می گردم.
ترافیك میدان روان است. یك ماشین گشت مثل روزهای گذشته نبش میدان منتظر ارشاد است. سه مامور كلاه كج را می بینم و دو خانم چادری كه به نظاره عابران عجول ایستاده اند.
به راهم ادامه می دهم، نبش پارك سركوچه فرهنگسرا، دخترك نوجوانی را می بینم بوم نقاشی بدست با صورتی رنگین تر از جعبه آبرنگهایش. بلندی بلوز ارغوانی اش حتی به جیب شلوار جین اش نمی رسد. او هم منتظر تاكسی است. انگار موقع خارج شدن از منزل یادش رفته كه روپوش بپوشد. با اینكه هیچ خودرویی قصد ایجاد مزاحمت برای او را ندارد مدام لبه بلوزش را می كشد پایین. اما بلندتر نمی شود. شاید خیاط عَلم عَلم كرده است!
با شنیدن زنگ، گوشی تلفن همراهم را بر می دارم . دوستِ آن ور آبی ام بی مقدمه می پرسد: بگیر بگیره ؟ معنی سوالش را نمی فهمم و ادامه می دهد: شنیده ام طرح امنیت اجتماعی سفت و سخت در حال اجراست! دوستم خوشحال است كه هنگام خارج شدن كسی سر راهش را نمی گیرد برای ارشاد، اما من هم هیچوقت نگرانی نداشته ام!
می گوید: بر خلاف شما این جا فكر و ذكر ما مد و دمده شدن نیست، هر كس هر طور كه بخواهد می پوشد با اینكه هیچیك از دوستانم حجاب ندارند اما من روسری می پوشم و كسی هم خرده نمی گیرد.
در خنكای اولین روزهای ماه مهر خون دررگهایم منجمد شده است و سرم گیج می رود. منصرف می شوم از ادامه راه ، پس از پایان مكالمه باخارج از كشور، شماره می گیرم و عذر خواهی می كنم از مصاحبه شونده ام.
فهرستی از اسامی دوستان جامعه شناسم را پیش رویم می گذارم. گرچه هیچكدامشان نیستند آنجایی كه باید باشند. ترانه محمدی كارشناس ارشد تلفن همراهش را بر می دارد ... می گوید:هر چند جوانان و نوجوانان بیشتر در معرض گرایش به مدگرایی قرار دارند اما مد گراها بر اساس معنای عمل و انگیزه شان از پیروی از مد هم به چند گروه تقسیم می شوند. عده ای دنبال رو مداند برای خودنمایی و جلب نظر جنس مخالف و گروه دیگر از خرده فرهنگ های گروههای مطرود و حاشیه ای كشورهای غربی تبعیت می كنند كه این افراد در تعارض جدی با هنجارهای جامعه قرار دارند.
پیشنهاد ترانه برای حل معضل مدگرایی، توسعه امكانات تفریحی، علمی، آموزشی و پرهیز از تهاجم به هویت و شخصیت جوانان است و ادامه میدهد: تولید مدهای بومی همراه با سلیقه امروزی هم می تواند به ذائقه افراد خوش بیاید و راه نفوذ مدهای غربی در كشور را ببندد.
با اینكه نمی دانم سرچشمه سلیقه، ذائقه و مد زنان جامعه ام را در كجا جستجو كنم، می دانم سلیقه، ذوق و مد اجتماعی كنونی كمتر از روی عقیده است. عقیده ای كه ریشه در اعتقاداتمان دارد و می دانم همان دخترك رنگارنگی كه برای قرار گرفتن درمركز توجه دیگران ساعتها پای آیینه می نشیند، رنج می برد از اینكه تهی است از اندیشه های ناب. رنج می برد از اینكه برای تسخیر روح دیگران مجبور است از زیبایی و جوانی اش مدد بگیرد.
می دانم كه حیاء درذات من است. جزیی از ذات من بلكه تمامی زنان در طول تاریخ است.می دانم برخلاف نظر عده ای تیپ فكری گروهی از زنان كشورم كه شده اند مخل امنیت اجتماعی، كوچكترین قرابتی با آنچه می پوشند ندارد. براستی اگر همان خانمی كه پس از قایم باشك در حفظ حرمتش و دفاع از شخصیتش چراغهای خودرو مزاحم را خرد كرد یاد بگیرد كه برای ابراز وجود و مركز توجه قرار گرفتن نیازی به ابراز جسمش نیست آیا همین امروز مد غربی را رها نخواهد كرد؟